Valentijnachtig…
Het is de moeite
als ik voor het slapengaan een deeg kneed
omdat in de ochtend verse boterham
mijn lief zo blij maakt zelfs wanneer de schijn
bedrog is, het baksel mooi maar smakeloos, ik toch
een glimlach voor de moeite krijg.
Het is de moeite
wanneer mijn hond mij naar buiten stuurt de regen in
omdat er dan toch vier meeuwen op het hek
gaan zitten kijken hoe nat wij worden en ook nog
een stukje gaan vliegen boven ons
zonder te vogelpoepen.
Het is de moeite
wanneer de bloemenboer als extra valentijnspresent
een slootje water heeft gegoten in de tas
die hangend aan een rolstoel mij aan’t dweilen zet totdat
de oorsprong van de bron zich laat ontdekken en
met natte voeten ontfermt de fleur zich over mijn humeur.
Het is de moeite
want deze februaridag was niet buitengewoon
uitzonderlijk maar ik heb wel een taartje op
en hartjes van cacao gepoederd op cappucino voor twee
waarmee een waterige dag gewoon zomaar
iets valentijnachtigs kreeg.
februari 15, 2007 at 02:25
Daar kan ik nou van smelten…..
februari 15, 2007 at 08:05
Wat ontroerend!
februari 15, 2007 at 09:15
Wat lief. Van het kleine geluk, het vertederd glimlachen, het warm worden: dat soort lief.
(“ontvermd”-> ontfermt.
)
februari 15, 2007 at 11:08
Altijd fijn wanneer iemand je op een slipperdtje betrapt en dat ook even kenbaar maakt. Zo hoop ik ook altijd dat iemand mij erop zal wijzen wanneer een sliert spinazie of een maanzaadje mijn gebit opleukt. Bedankt Wenz!
februari 15, 2007 at 17:25
(pst! er zit een beetje tandpasta op je wang..sst!) Mooi en teer geluk! Ach ja, maar wat als je niet aan Valentijnsgedoe doet?! Dan maak je het goed met een niet-hart-taartje!! En een dikke kus. Dat werkt ook!
februari 17, 2007 at 16:06
het is de moeite
om hier te lezen
februari 18, 2007 at 01:50
de moeite, dat eigenlijk een liefdevol ritueel is…
februari 18, 2007 at 16:15
Mooi….
februari 20, 2007 at 22:57
Het is net een songtekst. Die herhaling maakt het extra sterk.
februari 23, 2007 at 00:41
Mooi-mooi-mooi. Maar ontVermt..?
Oei…